Hillel II

Ha-Acharon (Ostatni; IV w.) – nasi, patriarcha palestyński w 330–365 n.e. Tylko dwukrotnie został wspominany w Talmudzie, w związku z kwestiami dotyczącymi halachy. Jego najważniejszym dokonaniem była reforma kalendarza żydowskiego, prowadząca do uzgodnienia roku lunarnego z cyklem solarnym. Podstawą tej reformy były skomplikowane, ale dość ścisłe obliczenia. Po pierwsze, uniezależniły one oznaczenie nowego miesiąca od obserwacji księżyca. Po drugie, uniezależniły ustalanie dat od decyzji sanhedrynu (właśc. jego specjalnej komisji), dotyczących wstawiania do kalendarza dni i miesięcy dodatkowych. Przez to Żydzi w diasporze mogli samodzielnie wyznaczać daty i obchodzić święta, nie oglądając się na płynące z Palestyny dyrektywy. Dzięki temu powstał obowiązujący przez następne pokolenia standard żydowskiego kalendarza. H. II cieszył się szczególnym uznaniem i łaską cesarza rzymskiego Juliana, zwanego Apostatą, z którym korespondował. W jednym z listów cesarz zapewniał, że „cisnął w ogień spisy podatków żydowskich”.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem