Heszel [Abraham] Joszua ben Jakub (Jaakow) z Lublina

zw. Rabim Heszelem (1595 Lublin – 1663 Kraków) – rabin i talmudysta. Wraz z ojcem, kierował kolejno jesziwami w Brześciu Litewskim i Lublinie (od 1644 samodzielnie). Od 1654 był rabinem w Krakowie. Prowadził intensywną działalność administracyjna i naukowa, której efektem był rozkwit krakowskej jesziwy. Podróżował po Czechach i Austrii, zabiegając o pomoc dla Żydów polskich po rzezi Żydów lubelskich w 1656. H. był przeciwnikiem pilpulu, opowiadał się za logiczną analizą tekstu. Napisał liczne responsy, komentarze do literatury rabinicznej, nowele biblijne i talmudyczne (m.in. Chanukat ha-Tora, Chid(d)usze(j) halacha).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem