Hertz Józef

(1841 Warszawa – 1890 tamże) – uczestnik manifestacji patriotycznych 1861, kupiec warsz.; brat Karola H. i Leona H. Pochodził z rodziny urzędniczej. Uczył się w warszawskiej Szkole Rabinów. Aresztowany w kościele księży Bernardynów za udział w manifestacjach 1861 oraz śpiewanie pieśni patriotycznych w kościele, w styczniu 1862 skazany został na zesłanie, razem z ośmioma innymi młodzieńcami (Polakami i Żydami). Jako jedni z pierwszych zesłańców, skazanych za manifestacje patriotyczne, wzbudzali w społeczeństwie wielkie zainteresowanie i współczucie. Ich podróż na wschód przez ziemie polskie, stanowiła rodzaj demonstracyjnego pochodu, świadczącego o braterstwie Polaków i Żydów we wspólnej walce o wolność narodu. Ludność polska i żydowska pospołu zaopatrywała ich w żywność, zbierano dla nich pieniądze. W Rosji H. został wkrótce uwolniony; powrócił do Warszawy 31 XII 1862. Ponownie aresztowany i zesłany do guberni tomskiej, pozostał na zesłaniu trzy lata (1864-1867). Po powrocie zajmował się handlem; jego dom stanowił oparcie dla powracających z Syberii zesłańców. Na katolicyzm (wraz z rodziną) przeszedł w 1888. Jego syn, Benedykt, zajmował się twórczością literacką. H. pozostawił po sobie pamiętniki (Z notatek zesłańca 1862 r., opublikowane przez córkę, J. Górską, w piśmie „Świat”, dodatek lit., 1916, nr 4-10).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand