Herszel (Heszel) Józefowicz

(XVIII w.) – rabin z Chełma, konserwatywny orędownik sprawy żydowskiej w okresie Sejmu Czteroletniego (1788-1792). W lutym 1789 wystąpił z broszurą Myśli stosowne do sposobu reformowania Żydów polskich w pożytecznych krajowi obywatelów (b.m. i roku wydania), w której bronił odrębności Żydów, tradycyjnego stylu życia żydowskiego – wychowania, stroju, organizacji gminnej, sądownictwa itd. Podejmował w niej też polemikę z zarzutami, dotyczącymi rozpijania chłopów przez karczmarzy żydowskich oraz niechęci Żydów do rzemiosł. Publikacja ta stanowiła odpowiedź na pisma Michała Butrymowicza, posła pińskiego na tenże Sejm, członka deputacji sejmowej, zajmującej się sprawą Żydów, opowiadającego się za generalnymi reformami życia Żydów w Polsce i działaniami, mającymi na celu zbliżenie tej ludności do ludności polskiej. Postać J.H. pojawia się na kartach powieści Elizy Orzeszkowej Meir Ezofowicz, gdzie – niezgodnie z rzeczywistością – występuje on jako propagator reformy życia Żydów i orędownik zbliżenia polsko-żydowskiego.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem