Heller Jom-Tow Lipmann ben Natan ha-Lewi

Gerszon Saul Heller Jom-Tow Lipmann ben Natan ha-Lewi (1579 Wallerstein w Bawarii – 1654 Kraków) – rabin, talmudysta, autor literatury religijnej. Wychowywał się i kształcił w domu swego dziadka, Mosze Wallersteina, a potem studiował m.in. u J. ben B. Loewa z Pragi. Interesował się kabałą, matematyką, filozofią religii, gramatyką hebrajską. Od 1597 sprawował urząd daj(j)ana w Pradze; w 1624 został rabinem w Nikolsburgu (Morawy), a potem kolejno w Wiedniu (od 1625) i w Pradze (od 1627), gdzie też kierował jesziwą. W 1629 oskarżono go o umieszczenie w dziełach Lechem chamudot (hebr., Rozkoszna uczta) oraz Maadan(n)e(j) melech (hebr., Rozkosze króla) sformułowań niechętnych państwu i Kościołowi, i skazano na śmierć. Trafił do więzienia. Po 40 dniach został jednak ułaskawiony i uwolniony. Powrócił do Pragi. W 1632 objął posadę rabina w Niemirowie, na Podolu, a w 1633 – we Włodzimierzu Wołyńskim. Był posłem na Sejm Żydów Korony w Jarosławiu. Od 1644 pełnił urząd rabina w Krakowie, a po śmierci Joszuy Heszla przejął kierownictwo nad tamtejszą akademią talmudyczną. Do największych jego osiągnięć należy wydanie Miszny, wraz z własnym komentarzem pt. Tosafot Jom-Tow (hebr., Uzupełnienia Jom Towa, Praga 1614-1617, wyd. poprawione Kraków 1643), stanowiące podstawę do późniejszych wydań tego dzieła; napisał też liczne komentarze halachiczne i kabalistyczne oraz kazania.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem