Hefker

(hebr., bezpański majątek, rzecz nie należąca do nikogo, samowola, bezrząd) – w pierwotnym znaczeniu – własność bezpańska. Do jej powstania mogło prowadzić: 1. dobrowolne oświadczenie właściciela w obecności trzech świadków; 2. wymuszone zrzeczenie się praw na skutek wyroku sądowego; 3. śmierć właściciela – prozelity, nie posiadającego żydowskich spadkobierców; 4. zagubienie, jeśli właściciel utracił nadzieję na odnalezienie swej własności; 5. zagubienie (pozostawienie) na morzu lub pustyni. H. staje się własnością pierwszej osoby, która ją posiądzie; nie podlega prawom związanym z dziesięciną. W języku jidysz słowo to oznaczało także bezprawie oraz totalne zamieszanie i bałagan.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem