He-Chaluc ha-Cair

(hebr., Młody Pionier) – młodzieżowa organizacja syjonistyczna, która powstała w Polsce w 1924-1926, w ramach utworzonej wcześniej organizacji He-Chaluc. Pozostawała w bliskich kontaktach z żydowskimi organizacjami młodzieżowymi: Gordonią, Ha-Szomer ha-Cair, Frajhajt. Miała stanowić młodsze zaplecze dla He-Chaluc (należała do niej młodzież poniżej 18 roku życia) i pomagać w gruntownym przygotowaniu młodzieży do alij(j)i. W 1927 w Polsce (bez Galicji) było już ok. 3 tys. członków He-Ch. ha-C. W większości była to młodzież robotnicza, w dużej mierze bez formalnego wykształcenia. W ramach macierzystej organizacji He-Chaluc stworzono specjalne biuro, które miało zajmować się sprawami młodszej organizacji. Od 1925 He-Ch. ha-C. była organizacją autonomiczną; wydawała własny miesięcznik „He-Chaluc ha-Cair – Młody Pionier”. W 1938 He-Ch. ha-C. połączył się z organizacją młodzieżową Frajhajt, tworząc organizację Dror.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem