Hausner Dow (Bernhard; Bernard)

(1874 Czortków – 1938 Jerozolima) – rabin, nauczyciel, działacz syjonistyczny oraz przedstawiciel Polski w Palestynie. Pochodził z ortodoksyjnej rodziny. Uczęszczał do gimnazjum w Buczaczu i Stanisławowie; studiował na uniwersytetach w Wiedniu, gdzie się związał z ruchem syjonistycznym i był współtwórcą Towarzystwa Żydowskich Akademików „Bar Kochba” (1897); w Pradze (doktorat z filozofii uzyskał w 1901) i Berlinie; oraz w wiedeńskim seminarium rabinackim. Następnie osiadł w Stanisławowie, a potem we Lwowie, gdzie wykładał religię w gimnazjach. Prowadził też ożywioną działalność społeczną, m.in. w Stowarzyszeniu (Towarzystwie) dla Rozwoju Rzemieślniczej i Fizycznej Pracy wśród Żydów w Małopolsce (1904) oraz w Komitecie Pomocy Żydom Ofiarom Wojny (1914). W okresie okupacji Lwowa przez Rosjan w czasie I wojny świat. pełnił funkcję naczelnego rabina. Później został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski, gdzie dwukrotnie był ranny (odznaczony za waleczność). W 1918-1920 służył jako rabin w WP. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości kierował funduszem Keren Kaj(j)emet le-Israel i partią Mizrachi w Galicji Wschodniej (1921-1925). W 1922 został wybrany posłem na Sejm RP (członek Koła Żydowskiego oraz komisji konstytucyjnej, oświatowej, reform społecznych, skarbowej). Następnie obejmował kolejno stanowiska pol. attaché handlowego (1932) i konsula generalnego RP (1932) w Tel Awiwie. Do Polski powrócił w 1933. Został odznaczony orderem Polonia Restituta IV klasy i Złotym Krzyżem Zasługi. Po trzech latach wyemigrował do Palestyny na stałe. Opublikował m.in.: Gramatykę języka hebrajskiego (1904); Machzor (1912); prace Ijob a tragedja grecka (cz.1, 1913); Sytuacja polskiego pieniądza bez pomocy zagranicy (1926). Współpracował z czasopismami: „Chwila”, „Kurier Lwowski”, „Przyszłość”, „Wschód”. Jego syn, Gideon (1915 Lwów – 1990 Jerozolima), był jednym z najwybitniejszych prawników izraelskich, piastującym wiele ważnych stanowisk, m.in.: jako prokurator generalny był głównym oskarżycielem w procesie A. Eichmanna (1961).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem