Hannower Natan Nata ben Mosze Aszkenazy (Askenasy)

(? Ostróg lub Kraków – 1683 Morawy [Węgierski Bród?]) – kabalista, kronikarz i lingwista. Ojciec Natana mieszkał w Ostrogu; po jego śmierci H. ożenił się i zamieszkał w Zasławiu. Kiedy rozgorzało powstanie Chmielnickiego (1648), H. uciekł z Ukrainy do Niemiec, gdzie podjął działalność kaznodziejską. Następnie przebywał w Amsterdamie i w Wenecji. Jego kronikę Jawejn mecula (hebr., Bagno głębokie, 1653), opisującą życie gmin żydowskich w Polsce w poł. XVII w. (ze szczególnym uwzględnieniem samorządu żydowskiego, szkolnictwa i dobroczynności) oraz męczeństwo Żydów na Ukrainie podczas wspomnianego powstania, przetłumaczono na wiele języków i wielokrotnie wznawiano. Następnie H. był rabinem w Livorno; tam zbliżył się do kręgu kabalistów. Powróciwszy do Wenecji, która wówczas stanowiła ważny ośrodek ruchu kabalistycznego, zyskał znaczącą pozycję we wspomnianym środowisku. Schyłek życia spędził na terenie dzisiejszej Rumunii i Moraw (Jassy, Fokszany, Węgierski Bród), pełniąc funkcję rabina i sędziego (daj(j)an). H. opracował zbiór modlitw kabalist. pt. Szaare(j) Cij(j)on (hebr., Bramy Syjonu, Praga 1662; później często wznawiane); Safa B(e)rura (Praga 1660); słownik hebrajsko-niemiecko-włosko-polski (do wydania – Amsterdam 1701 – dodano jeszcze franc.), ułożony według alfabetu hebrajskiego; zbiory kazań; a także kabalistyczne rozprawy i komentarze.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand