Hanft (Hanoft) Chaim

(1899 Jedlińsk k. Radomia – 1951 Kraków) – rzeźbiarz, grafik, malarz. Uczył się rzeźby w Warszawie u H. Glicensteina i H. Kuny; w 1916-1919 studiował w SSP w Warszawie i Düsseldorfie. Był działaczem lewicowym; w 1918-1919 związał się z berliń. Związkiem Spartakusa; za swą działalność rewolucyjną został uwięziony. Podczas wojny sowiecko-polskiej w 1920 pozostawał na ziemiach zajętych przez Sowietów. Przebywał w Taszkiencie, a później (1920-1921) w Moskwie kontynuował naukę u Antona Ławińskiego, kierującego pracownią rzeźby WCHUTEMAS-u (Wyższe Pracownie Artystyczno-Techniczne). Po podpisaniu przez Polskę, Związek Radziecki i Ukrainę ryskiego traktatu pokojowego (18 III 1921), powrócił do Polski. Mieszkał w Warszawie, działał w KPP (do czasu jej rozwiązania w 1937). Pracował jako nauczyciel rysunku w Seminarium Nauczycielskim. Był członkiem Stowarzyszenia Żydowskich Artystów Plastyków w Polsce, grupy „Czapka Frygijska”, a także założycielem ŻTKSP, z którym wystawiał od 1926 (także wystawy indywidualne) w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi (1928). Uczestniczył w II Wystawie Plastyków Żydowskich w Krakowie (1930), wystawach „Czapki Frygijskiej” (Warszawa, 1936, 1937), Wystawie Sztuki Społecznej (Warszawa, 1938). Lata II wojny światowej przeżył w Związku Radzieckim. Od 1946 mieszkał we Wrocławiu. Początkowo zajmował się rysunkiem, ilustratorstwem, malarstwem; malował portrety na zamówienie, później poświęcił się grafice i rzeźbie, przede wszystkim metaloplastyce i kowalstwu. W płaskorzeźbach, kutych w blasze miedzianej, najczęściej podejmował tematy biblijne (Stworzenie Ewy, Mojżesz u studni, Jakub i Ezaw, cykl Pieśń nad pieśniami, Sen Jakuba, Walka Jakuba z aniołem, Kain) oraz z życia ortodoksyjnych Żydów, czerpane z klasyki literatury jidysz (Nosiwoda, Trzej gawędziarze). Szukał też inspiracji w żydowskiej sztuce ludowej, ornamentyce perskiej i arabskiej; rzeźbił klasycyzujące portrety i akty. Po 1945 tworzył płaskorzeźby przedstawiające życie na Ziemiach Odzyskanych (Praca w kopalni węgla, Orka).

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand