Han(n)eman Maks (Max; Maksymilian)

(1882 Łódź – 1940-1944 Łódź? Oświęcim?) – malarz, członek Towarzystwa Sztuki Tatrzańskiej. Studiował w ASP w Krakowie u L. Wyczółkowskiego i T. Axentowicza (1907-1908, 1911-1914, 1919-1920) oraz w SSP w Warszawie (od 1916). W 1914, dzięki pomocy finansowej Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego „Hazomir”, wraz z A. Szykiem i literatem A. Nisenhausem, wyjechał na krótko do Palestyny. Później mieszkał w Zakopanem, gdzie na Krupówkach miał sklep z pamiątkami. W czasie okupacji niem. wysiedlony z Zakopanego, przeniósł się do Łodzi. Debiutował w 1921 na Wystawie Sztuki Żydowskiej w Łodzi. Potem wystawiał swe prace jeszcze wielokrotnie (Łódź, 1924, 1927, 1937). Malował przede wszystkim pejzaże palest. (Panorama Jerozolimy, Tel Awiw, Via Dolorosa, Świątynia Omara, Świątynia El-Aksa) i tatrzańskie (Kościelec), sceny rodzajowe (Ściana Płaczu, Grób Absaloma, Beduini w Jerycho), kompozycje o tematyce żydowskiej (Modlitwa poranna, Zamyślenie, Żyd w ekstazie) i portrety. Używał ostrych, intensywnych, skontrastowanych barw, chętnie stosował soczyste zielenie, błękity i fiolety. Farbę nakładał grubo, uzyskując w ten sposób zbrużdżoną fakturę. Czasem stosował technikę pointylistyczną.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand