Haliczów (Heliczów) rodzina

żydowscy drukarze i wydawcy, działający w Krakowie w 2. ćw. XVI w. Synowie Chaima z Halicza, bracia: Samuel (Andrzej; ur. ok. 1515), Aszer (Paweł; ur. ok. 1517) i Eljakim (Jan; ur. ok. 1519), w 1534 założyli pierwszą hebrajską drukarnię w Krakowie, w której wydawano literaturę religijną (m.in.: Szaare(j) dura; P(e)sakim Sz. Szachny; Arbaa Turim Jaakowa ben Aszera; Zmirot; Selichot). Nieporozumienia między braćmi sprawiły, że Samuel przeniósł się na Śląsk i w Oleśnicy otworzył nową drukarnię. Jednak wygnany z miasta, wraz z braćmi, w 1537 w Krakowie przyjął chrzest. Bracia działali dalej jako Andrzej, Paweł i Jan, jednakże ich produkcja wydawnicza (jako neofitów) była przez Żydów bojkotowana. Haliczowie odwoływali się nawet w tej sprawie do monarchy. Król Zygmunt I Stary polecił gminom żydowskim Krakowa, Poznania i Lwowa wykupić zalegające w drukarni nakłady ksiąg, co też uczyniono, by następnie je spalić. Andrzej powrócił do wiary mojżeszowej w 1552 we Wrocławiu, i po 1553 działał jako drukarz w Konstantynopolu. Paweł rozpoczął działalność misyjną wśród Żydów i wydał czcionkami hebrajskimi Nowy Testament w tłumaczeniu M. Lutra (Kraków 1540-1541). Od 1543 wydawał protestanckie pisma ulotne w Psim Polu pod Wrocławiem, a następnie w Legnicy, skąd musiał uciekać (przypuszczalnie oskarżony o sprzyjanie anabaptystom). Jan związał się z krakowską drukarnią wdowy Unglerowej.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem