Halberstam(m) Jecheskiel (Ezechiel) Szraga z Sieniawy

Jecheskiel z Sieniawy (1815 Tarnogród – 1899 Sieniawa) – cadyk; najstarszy syn Chaima ben Arie Lejba H. z Sącza; ojciec Arie Lejbusza H. Mieszkał w Przemyślu i Ohel (Ujhely), skąd pochodziła jego pierwsza żona (żenił się pięciokrotnie). W Ohel zaprzyjaźnił się z J.J. Teitelbaumem. Później przeniósł się do Rudnika, a następnie Rozdołów. W 1856 osiadł w Sieniawie, gdzie założył jesziwę. W 1868 został rabinem w Stropkowie. W 1869 odbył pielgrzymkę do Erec Israel. W Safed założył klojz chasydów sądeckich, który istnieje do dnia dzisiejszego. Po powrocie krótko mieszkał w [Nowym] Sączu, by na stałe – w 1881 – powrócić do Sieniawy. Był dużo bardziej rygorystyczny od swego ojca w przestrzeganiu Prawa Mojżeszowego. Bardzo starannie rozdzielał nauczanie ezoteryczne od publicznego, skierowanego do ogółu chasydów. Wydał własnym sumptem kilka dzieł, m.in: Ch. Witala Sefer ha-gilgulim (Lwów 1866). Po śmierci H., Akiwa ha-Kohen Lieber wydał zbiór jego listów i komentarzy do Tory pt. Diwre(j) Jechezkel (hebr., Słowa Ezechiela; Podgórze 1901 [1906]). Na cmentarzu żydowskim w Sieniawie znajduje się ohel tego cadyka.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem