„Hałastra”

(jid. Chaliastre) – ekspresjonistyczno-futurystyczna grupa artystyczno-lit., działająca w Warszawie. Jej nazwa pochodzi od epitetu, którym młodych buntowników określił H. Zeitlin na łamach gazety „Der Moment”. Grupa „H.” ukształtowała się ok. 1922 wokół miesięcznika literacko-artystycznego „Ringen” (jid., Kręgi), wydawanego od 1921 przez M. Weicherta. W piśmie tym zamieszczano manifesty i artykuły, dotyczące najnowszych osiągnięć w sztuce i literaturze (m.in. H. Berlewiego, Lazara Lisickiego [El Lissitzky’ego], M. Biennenstocka), poezję awangardową (m.in. M. Brodersona, I. Szterna), prace plastyczne H. Gotliba (Bezrobotni żydowscy tragarze, Żydowski robotnik); okładki pisma projektował Berlewi. Wśród członków grupy znaleźli się m.in.: U.C. Grinberg, P. Markisz, M. Rawicz, M. Broderson, M. Chaszczewski, Dawid Hofstein, M. Kipnis, I.J. Singer, I. Sztern, O. Warszawski. Z „H.” współpracowali przedstawiciele żydowskiej awangardy artystycznej; m.in. W. Brauner, W. Weintraub. Od 1922 wydawali kilka pism: „Chaliastre”, pod red. Grinberga, Markisza i Rawicza, plastycznie opracowywał je Weintraub; almanach „Albatros”, inspirowany almanachem „Jung Idysz”, redagowany przez Grinberga; „Di Wag” (jid., Waga), pod redakcją Rawicza. W czasopismach tych zamieszczano utwory członków grupy, czołowych przedstawicieli awangardy żydowskiej, oraz prace plastyków żydowskich. Grupa organizowała także poranki poezji żydowskiej. Najlepszy okres jej działalności przypada na 1922. W późniejszych latach drogi członków „H.” rozeszły się; Markisz, skłaniający się w stronę komunizmu, wyjechał do Związku Radzieckiego, Grinberg w latach 30. i 40. był wieszczem nacjonalistów żydowskich w Palestynie.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem