Hahn Otto

(1904 Stanisławów – 1942 Lwów) – malarz. Ojciec artysty był lekarzem i oficerem WP. H. ukończył gimnazjum w Stanisławowie. W 1920-1923 studiował we Lwowie, w Państwowej Szkole Przemysłowej na Wydziale Sztuk Zdobniczych, u K. Sichulskiego, a także w Paryżu w Académie Moderne F. Légera. Był członkiem Zrzeszenia Artystów Plastyków „Artes”, lwowskiego Związku Artystów Plastyków; w 1937 wystawiał z grupą „Linia”, w 1939 – z „Grupą Lwowską”. W 1923-1928 mieszkał w Paryżu; jego prace z tego okresu nawiązują do konstruktywizmu Légera (Montaż, Rowerzyści, Robotnicy). W późniejszych latach tworzył swobodne, dynamiczne kompozycje, wykorzystując w nich elementy świata roślin (Pień drzewa, Liść i oko), a także ekspresjonistyczne i surrealistyczne obrazy o kontrastowych barwach i grubej fakturze. W poł. lat 30., pod wpływem radykalizacji nastrojów politycznych lwowskiej awangardy, tworzył realistyczne prace o tematyce społecznej, malował pejzaże, martwe natury, kwiaty; nawiązywał w nich do fowizmu, stosował uproszczenie formy i czyste, jasne kolory. Podczas II wojny światowej artysta przebywał we Lwowie, w 1942 aresztowany przez Niemców w czasie łapanki, uciekł z transportu więźniów do Bełżca, postrzelony, dotarł do Lwowa, gdzie zmarł.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem