Hadran

hadran (aram., powrót) – termin, którego nazwa pochodzi od pierwszego słowa formuły (modlitwy), wypowiadanej na zakończenie studiów nad traktatem Talmudu, która w większości wydań Talmudu jest drukowana na końcu każdego traktatu i brzmi: „Powróćmy do ciebie, [tu wymieniany jest tytuł danego traktatu], i ty powrócisz do nas. Nasze myśli o tobie... i twoje myśli o nas. Nie zarzucimy cię... i ty nas nie zarzucaj ani w tym, ani w Przyszłym Świecie”. Modlitwa ta, wraz z rozwiniętą jej formułą, w której skład wchodzi m.in. Kad(d)isz de-Rabanan (por. Kadysz); jest wspominana w dziele Sefer ha-Eszkol Abrahama ben Izaaka z Narbony (XII w.). W szerszym znaczeniu, h. to uroczystość związana z zakończeniem studiów nad traktatem talmudycznym (sij(j)um), która – oprócz wspomnianej modlitwy – może składać się z posiłku oraz dysputy dotyczącej związków zakończenia danego traktatu z początkiem następnego bądź zakończenia danego traktatu z jego początkiem. Dysputa taka najczęściej była prowadzona zgodnie z duchem pilpulu. Wzorów do niej dostarczała literatura, której rozwój nastąpił w XVIII w. (pierwsza – przykładowa – została opublikowana w 1631). Celebrowanie h. powoduje skutki podobne do spełnienia seudat micwa.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem