Ha-Noar ha-Iwri

(hebr., Młodzież Hebrajska – organizacja syjonistyczna związana z nurtem ogólnego syjonizmu, odwołująca się do metody skautowej; powstała w latach 20. XX w. na terenie byłego zaboru austriackiego. Jej centrala mieściła się we Lwowie. Szerszą działalność rozwinęła dopiero w latach 30. W organizacji występował podział na członków i uczestników. Do Ha-N. ha-I. wstępowała młodzież od 14-15 roku życia. Jednak osoby, które nie ukończyły 18 lat były tzw. uczestnikami i nie posiadały praw członkowskich; przyjmowano je jedynie za zezwoleniem prawnych opiekunów. Pełnoprawnym członkiem (z czynnym i biernym prawem wyborczym do władz organizacji) można było zostać dopiero mając ukończone 18 lat. W Ha-N. ha-I. występował podział na gniazda i kilku- lub kilkunastoosobowe grupy. Celem organizacji było przygotowanie młodzieży do pracy w Palestynie i odrodzenie j. hebrajskiego. Wspierano akcje Keren Kaj(j)emet le-Israel. Na przełomie lat 20. i 30. Ha-N. ha-I. przeżywała rozkwit. Statut organizacji został zatwierdzony przez władze w grudniu 1929. Po połączeniu, latem 1932, ogólnosyjonistycznych organizacji młodzieżowych byłego zaboru rosyjskiego (Ha-Szomer ha-Leumi) i austriackiego Ha-N. ha-I. powstała organizacja Noar Syjoni, tj. Zjednoczenie Młodzieży Syjonistycznej „Ha-Noar ha-Cij(j)oni”. (Zob. też Agudat ha-Noar ha-Iwri „Akiba”)

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem