„Ha-Cofe”

(hebr., Obserwator, Strażnik, Harcerz) – 1. dziennik wydawany w Warszawie w języku hebrajskim, w 1903–1905. Zakładano, że będzie „w pełni europejskim organem w formie i treści”, poświęconym jednocześnie problemom życia żydowskiego. Wysoki poziom gazety gwarantowała publicystyka wybitnych pisarzy żydowskich. W dni świąteczne do „Ha-C.” był dołączany dodatek literacki, preferujący utwory młodych pisarzy żydowskich (m.in. ogłoszono w nim konkurs na krótki utwór literacki). Gazeta przestała się ukazywać z powodu trudności finansowych. 2. miesięcznik ukazujący się w języku polskim we Lwowie w 1934–1936. Organ młodych ruchu Ha-Noar ha-Syjoni, wydawany przez Komendę Naczelną Noar Syjoni w Polsce, pozostającą pod wpływami Organizacji Syjonistycznej.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem