Guzików Józef Michał

(1806 Szkłów – 1837 Akwizgran) – wirtuoz gry na harmonice słomianej (prototyp ksylofonu). Pochodził z ubogiej rodziny grajków. Ćwiczył grę na cymbałach, flecie, klarnecie i oboju. Od 1831 zaczął ćwiczyć na ksylofonie. Doskonaląc swój instrument, popisywał się, występując w szynkarniach i kawiarniach Krakowa i Warszawy. Doprowadził grę do mistrzostwa, wzbudzając zachwyt podczas występów w miastach Polski, Rosji, Niemiec, Czech, w Paryżu, Brukseli i w Wiedniu. Słuchali go m.in. K. Lipiński, F. Mendelssohn-Bartholdy, F. Chopin, G. Sand, A. Lamartine. Wykonywał własne fantazje, oparte na motywach polskich, liczne transkrypcje arii operowych i utworów instrumentalnych; m.in. N. Paganiniego, którego Campanella wywoływała entuzjazm publiczności.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem