Gutman Samuel Wolf

(1864 Lwów – 1935 tamże) – rabin i kaznodzieja. Mając 10 lat, z powodów materialnych, przerwał naukę w chederze. Jako samouk zyskał renomę zdolnego talmudysty i miano il(l)uja, ale też znalazł się w orbicie wpływów haskali, a potem ruchu protosyjonistycznego (Mikra Kodesz; Syjon). Wraz z przyjaciółmi pisał broszury, mające popularyzować ideę syjonistyczną. Przygotował się też do ukończenia w ciągu dwóch lat gimnazjum i podjął studia w seminarium rabiniczne oraz na uniwersytecie w Wiedniu (dyplom rabiniczny i doktorat uzyskał w 1898). Następnie powrócił do Lwowa. Debiutował opublikowanym w tygodniku „Israelit” kazaniem, wygłoszonym na grobie A. Kohna (1897). Początkowo sprawował opiekę nad więźniami w Brygidkach i kierował męską szkołą gminną im. Abrahama Kohna (od 1899), potem objął także kierownictwo Zakładu dla Kształcenia Nauczycieli Religii Mojżeszowej. Od 1903 wygłaszał kazania w jęzuku polskim w Synagodze Postępowej we Lwowie (od 1906 oficjalnie, jako drugi kaznodzieja, a od 1920 – jako rabin gminny). W 1903 zainicjował, wraz Z. Taubes-Sensem, utworzenie Koła Naukowego Żydowskiego. Kazania swoje ogłaszał w prasie, m.in. w kierowanym przez siebie dziale homiletycznym organu Związku Nauczycieli Religii „Ha-Or” (hebr., Światło). W okresie I wojny światowej zastępował rabina Jecheskiela Caro, który przebywał w Wiedniu, a następnie przejął po nim stanowisko rabinackie. Opuścił miasto tylko na czas okupacji rosyjskiej. Od 1920 miał kłopoty zdrowotne. G. był postacią lubianą; umiał tchnąć nowego ducha w społeczność synagogi postępowej. Wydał zbiorek kazań dla młodzieży szkolnej Bik(k)urim (hebr., Pierwiosnki, 1901); Wybór kazań (1925); po śmierci G., we Lwowie w 1936, ukazał się jego zbiór kazań.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem