Guterman Jaakow Arie z Radzymina

zw. Pierwszym Cadykiem z Radzymina, gaonem (1792 Warka – 1874 Warszawa) – założyciel radzymińskiej dynastii cadyków, rabin, przewodniczący sądu rabinackiego (aw be(j)t-din) w gminie żydowskiej w Radzyminie; potomek Natana ben Szlomy Spiry; syn Szlomy G.; dziadek Aarona Menachema Mendla G. z Radzymina. Był uczniem Magida z Kozienic, Symchy Binema z Przysuchy oraz Jasnowidza z Lublina. Po ożenku z córką rabiego Berisza z Ryczywołu osiadł w tym miasteczku, a na każdy Pesach wyjeżdżał do Kozienic. Udzielał wskazówek Chanochowi ben Pinchasowi ha-Kohenowi Lewinowi z Aleksandrowa. Był rabinem w Ryczywole. Przyjaźnił się z M.M. Morgensternem z Kocka. W 1848, z rekomendacji I.M. Altera, został rabinem w Radzyminie. Po śmierci rabiego Icchaka z Warki (1848) został cadykiem. Cieszył się szczególną sławą wśród kobiet niemogących mieć dzieci, które prosiły go o błogosławieństwo. W 1857 próbowano go otruć. G. został pochowany na cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej, a na jego grobie wzniesiono ohel. Jest autorem dzieł Diwre(j) Awiw (komentarz do Midrasz Raba; Warszawa 1924) i Bik(k)ure(j) Awiw (komentarz do biblijnych ksiąg Rodzaju, Wyjścia i Kapłańskiej; Piotrków 1936); jego komentarz do całego Pięcioksięgu ukazał się w Londynie w 1948. Dyskursy G. zostały wydane w dziele D(e)ruszim we-chid(d)uszim (Warszawa 1928). Kontynuatorem jego dynastii był syn, Szlomo Joszua (Jehuda?) G. (zm. 1903), a potem wnuk, A.M.M. Guterman.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem