Guterman Aaron Menachem Mendel z Radzymina

([1842?] 1860–1934 Warszawa) – cadyk; syn Szlomo Joszui [Jehudy?] G. z Radzymina (zm. 1903); wnuk założyciela dynastii, Jaakowa Arie G. Po śmierci ojca został cadykiem w Radzyminie i w 1912 założył jesziwę Orchot Chajim. Od 1914 mieszkał w Warszawie przy ul. Pawiej; w jego domu znajdował się be(j)t (ha-)midrasz. (Po zakończeniu I wojny światowej siedziba dynastii cadyków radzymińskich pozostała już w Warszawie.) Działał aktywnie na rzecz przestrzegania szabatu i spożywania przez Żydów koszernych produktów (por kaszer; trefa; prawa dotyczące żywności). W tym celu założył organizacje Szomrej Szabes oraz Tomchej Asurim (hebr., Wspieranie Więźniów). Był prezydentem Funduszu Meira Baal (ha-)Nesa, zbierającego pomoc dla mieszkańców Erec Israel. Wielokrotnie przebywał w Palestynie. Jest autorem wielu dzieł, m.in.: Chinuch ha-banim (hebr., Wychowanie synów, Warszawa 1913), Chid(d)usze(j) Tora (Jerozolima 1972), Alim li-t(e)rufa (Warszawa 1936), Cemach Menachem (hebr., Szczep Menachema, Warszawa 1930; o Hagadzie Pesachowej).

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem