Gumplowicz Władysław

(1869 Kraków – 1942 Warszawa) – działacz PPS, geograf, historyk; syn Ludwika G.; brat Maksymiliana Ernesta G.; mąż Cecylii Gumplowiczowej (z domu Golde). Był w pełni zasymilowany do kultury polskiej (m.in. z powodzeniem tłumaczył poezję polską na język niemiecki). Studiował medycynę w Grazu, uzyskując doktorat w 1892. Porzucił karierę lekarza dla działalności publicystycznej i politycznej. Ostatecznie związał się z polskimi socjalistami. Należał do czołowych publicystów i teoretyków PPSD. Potem związał się z nurtem niepodległościowym oraz z PPS-Frakcją Rewolucyjną. Równocześnie zajmował się geografią i antropogenezą (doktorat z filozofii na uniwersytecie w Wiedniu, w 1911). Uczestniczył w akcji werbunkowej do Legionów Polskich. Od 1923 poświęcił się działalności naukowej i pedagogicznej w Wolnej Wszechnicy Polskiej (od 1923 jako docent, od 1924 – profesor nadzwyczajny, a od 1937 – profesor zwyczajny). Wykładał geografię gospodarczą i antropogeografię. W czasie okupacji niemieckiej wykładał na tajnych kompletach w Warszawie oraz brał udział w konspiracji (m.in. w dywersyjnej akcji „N”).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem