Gumplowicz Maksymilian Ernest

(1864 Kraków – 1897 Wiedeń) – historyk; syn Ludwika G.; brat Władysława G. Był w pełni zasymilowany do kultury polskiej (por. asymilacja); m.in. w Wiedniu działał w polskiej organizacji „Ognisko”. Studia prawnicze ukończył w Grazu. Studiował historię we Lwowie (był uczniem Ksawerego Liske i Tadeusza Wojciechowskiego). Od 1895 pracował na uniwersytecie w Wiedniu jako lektor języka polskiego. W badaniach podejmował problematykę slawistyczną, a przede wszystkim historyczną, głównie początki dziejów Polski. Historii Żydów poświęcił rozprawę Początki religii żydowskiej w Polsce (wyd. 1903). Zginął śmiercią samobójczą, z powodu nieodwzajemnionej miłości do Marii Konopnickiej. Większość prac po jego śmierci wydał ojciec.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand