Grynwaser Hipolit

(1895 Warszawa – 1943 [1944?] tamże) – historyk, prawnik. Po ukończeniu szkoły średniej studiował we Francji historię prawa; interesował się historią ustroju społecznego. Powróciwszy do kraju, podjął najpierw pracę nauczycielską, a potem otworzył własną kancelarię adwokacką; był także radcą prawnym towarzystw ubezpieczeniowych. Jego zainteresowania sprawiły, że zajął się wkrótce pracą naukową; napisał m.in. monografię dziejów Kodeksu Napoleona w Polsce („Themis Polska” 1915, 1918); rozprawę Demokracja szlachecka, 1795-1831. Studium historyczno-krytyczne (1918, 2. wyd. 1948); książki: Kwestia agrarna i ruch włościan w Królestwie Polskim w pierwszej połowie XIX w. (1935); Sprawa włościańska w Królestwie Polskim w latach 1861-1862 (1938). Podczas II wojny światowej ukrywał się po tzw. aryjskiej stronie; zginął prawdopodobnie w 1943 lub 1944 (w powstaniu warszawskim?). Pośmiertnie wydano zbiór jego prac pt. Pisma (3 tomy, 1951).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem