Gross Naftali

(1896 Kołomyja – 1956) – poeta piszący w języku jidysz, badacz folkloru żydowskiego. Pochodził z rodziny chasydzkiej. Choć większość życia spędził w Nowym Jorku, legendy – zarówno o Baal Szem Towie, jak i o zbójniku Doboszu – oraz klimaty dzieciństwa, spędzonego w Karpatach Wsch., wywarły decydujący wpływ na jego twórczość. Mimo, że należał do nowojorskiej grupy poetyckiej „Di Junge” (jid., Młodzi), przez krytyków bywał zaliczany do kręgu neoromantyzmu galicyjskiego (Jung Galicje). W 1913 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako drukarz i nauczyciel w szkole żydowskiej. Był redaktorem nowojorskiego „Jewish Daily Forward”; prowadził tam cotygodniową rubrykę, wypełnioną opowiadaniami i anegdotami. Jego najważniejszymi dziełami poetyckimi są: Biały jeździec (1925); Jidn (jid., Żydzi, t. 1–2, 1929–1938). Neoromantyczne poematy G. były przez wielu krytykowane za liczne motywy religijne i za idealizację sztetł. G. był także wybitnym tłumaczem. Przekładał m.in. poetyckie części Biblii na język jidysz (m.in. Psalmy, 1919). W 1958 wydano zbiór jego liryków Lider (jid., Wiersze). Jego bratem był rzeźbiarz i grafik, Chaim G. (ur. 1904), który kształcił się w Budapeszcie oraz w wiedeńskiej Kunstgewerbeschule, skąd w 1921 przyjechał do Nowego Jorku.

Autorzy hasła: Małgorzata Naimska, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand