Gross Bernard Daniel

(1866 Kraków – 1942? Oświęcim) – adwokat, działacz PPSD, senator; brat Adolfa G. i kuzyn Stanisława Mendelsona. Jego ojciec, Mojżesz Dawid, był pośrednikiem handlowym. G. ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a potem Wydział Prawa na UJ, uzyskując doktorat w 1893. Praktykę adwokacką podjął w Bielsku, a potem w Białej. Tam też od latach 90. XIX w. działał w PPSD, głównie propagując szkolnictwo zawodowe w języku polskim. Na XI Kongresie PPSD (1908) zgłosił wniosek o powołaniu odrębnej partii, mającej powstać z połączenia ŻPSD i sekcji żydowskiej PPSD. Uczynił to wbrew stanowisku władz swego urgupowania. Po zrealizowaniu tego planu w 1911, choć prawdopodobnie nie działał w ŻPSD, został wybrany do jej Komitetu Wykonawczego. Był współtwórcą Towarzystwa Opieki nad Dzieckiem, współzałożycielem sanatorium w Białej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości działał w PPS oraz pełnił w Białej funkcje prezesa i dyrektora Kasy Chorych (którą sam zakładał przed 1914); wybrany został na kierownika Wydziału Aprowizacyjnego w Powiatowym Komitecie Komisji Likwidacyjnej oraz do jego Wydziału Skarbowego. Został członkiem miejscowego magistratu, do 1925 był wiceburmistrzem; od 1929 – ławnikiem Rady Miejskiej. Animował ruch spółdzielczy na Podbeskidziu; od 1925 zasiadał w Radzie Nadzorczej Związku Spółdzielczego Spożywców Rzeczpospolitej Polskiej. W wyborach w 1928 został zastępcą senatora z listy PPS i w następnym roku wszedł do Senatu RP, na miejsce zmarłego Jana Englischa. Był autorem kilku prac z dziedziny ekonomii (m.in. Powojenna odbudowa i przebudowa gospodarcza Polski, Kraków 1929) i wielu artykułów, publikowanych w prasie. Podczas okupacji niemieckiej działał w konspiracji; został aresztowany (24 II 1942) przez gestapo i przewieziony do obozu zagłady w Oświęcimiu II – Brzezince (11 VI 1942), gdzie zginął. Jego żona, Stefania, była działaczką Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Grossowie adoptowali syna, Kazimierza, który ukończył stomatologię i zginął w obronie Warszawy we wrześniu 1939.

Autorzy hasła: Andrzej Żbikowski, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem