Grade Chaim

(1910 Wilno – 1982 Nowy Jork) – poeta i prozaik, tworzący w języku jidysz. Wcześnie osierocony, studiował w jesziwach Wilna, Bielska, Olkienik, Białegostoku i Nowogródka. Wykształcenie świeckie zdobywał jako samouk. W 1932 opuścił jesziwę i zaczął pisać wiersze (debiutował w 1932). Był czołową postacią grupy lit. „Jung Wilne”, która kojarzyła motywy tradycyjne z poezją uniwersalną. Publikował w czasopismach literackich i prasie (m.in. w: „Jung Wilne”, „Literarisze Bleter”, „Cukunft”, „In Zich”). Przed wojną wydał dwa tomy; zbiór wierszy Jo (Tak, Wilno 1936) oraz poemat o życiu talmudystów i kabalistów Musernikes (Musarnicy, Wilno 1939). W 1941-1946 przebywał w Związku Radzieckim. Potem krótko mieszkał w Polsce i Francji, a w 1948 osiadł w Nowym Jorku. Po wojnie wydał m.in.: tomy poetyckie Dojres (Pokolenia, 1945), Plejtim (Ocaleni, 1947), poemat Ojf di churwes (Na ruinach, 1947), wiersze i poematy Farwoksene wegn (Zarośnięte drogi, 1947), Der Mames cawoe (Testament matki, 1949), Szajn fun farłoszene sztern (Światło zgasłej gwiazdy, 1950), Der Mencz fun fajer (Człowiek ognia, 1962). W swej poezji sugestywność obrazowania łączył z rygorami sztuki poetyckiej. Opublikował także kilka tomów opowiadań i nowel, w tym: Majn mames szabosim (Szabasy mojej mamy, 1955), Der Szułhojf (Sąd synagogalny, 1958); Der Sztumer minjen (Cichy minjan, 1976); powieść Di Agune (Aguna, 1961). W twórczości powracał kilkakrotnie do przeżyć i wspomnień z młodości, w tym ruchu musar i jesziwy nowogródzkiej (por. Hurwic Josef Josł; Be(j)t Josef), m.in. w powieści Cemach Atlas (1967).

Autorzy hasła: Małgorzata Naimska, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand