Gotard Jan

(1898 Warszawa – 1943 tamże) – malarz, grafik, członek stowarzyszenia artystycznego „Bractwo Św. Łukasza”, a potem Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Studiował prawo na UW i malarstwo na ASP w Warszawie (od 1923). W jego twórczości dominują portrety i rodzajowe studia portretowe; malował również pejzaże, martwe natury, akty. W 1938, wspólnie z kolegami z „Bractwa”, namalował siedem obrazów hist. dla sali honorowej w Pawilonie Polskim na Wystawie Światowej w Nowym Jorku (1939). Pierwsze prace G. charakteryzują się ciemną, niemal monochromatyczną kolorystyką, jedynie wąski snop światła wydobywa z cienia postać modela (Pijak). Uderza w nich fotograficzna, obsesyjna dokładność, precyzyjność rysunku, gładkość, szklistość formy. W latach 30., nie rezygnując z ekspresyjnej charakterystyki modela, artysta łagodzi ostrość rysunku, kontrasty światłocienia, rozjaśnia kolorystykę. Linearny wyraźny kontur zastępuje świetlistą, widmową plamą, która powoduje, że postacie miękko wyłaniają się z tła (Kabalarka). Obrazem, w którym najpełniej ujawnił się niezwykły, groteskowo-surrealistyczny klimat twórczości G. jest Bajka o Kopciuszku, znajdująca się w zbiorach Muzeum Żydowskiego Instytutu Historycznego.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Jan Gotard - Gotard Jan - Polski Słownik Judaistyczny
Jan Gotard (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand