Gordon Eliezer

(1840 Swir – 1910 Londyn) – rabin, uczony talmudysta, rosz jesziwa. Już jako młody człowiek został mianowany przez I. Lipkina nauczycielem mniej zaawansowanych studentów w Kownie. W 1874 objął stanowiska rabina i rosz jesziwy w Kielmach, a następnie – w [1880] 1884 w Telcu. Należał do inicjatorów wprowadzania „metody logicznego pojmowania” oraz studiów musarycznych (musar), ustanawiając maszgichim, tj. sprawujących nadzór moralno-duchowy (zob. maszgijach) nad zwolennikami musar. Wiele uwagi poświęcał finansowym podstawom jesziwy oraz potrzebom materialnym jej studentów. Jako jeden z najbardziej wpływowych rabinów w całej Rosji brał też czynny udział w życiu gminy żydowskiej oraz w życiu publicznym. Należał do grona współtwórców Kneset Israel (Wilno, 1904), organizacji mającej reprezentować Żydów ortodoksyjnych, będącej poprzedniczką Agudy. Kiedy pożar strawił jesziwę, G. udał się na pocz. 1910 do Londynu, gdzie miał poszukiwać pomocy materialnej dla jej odbudowy. Tam też zmarł. Jedyną jego pracą były wydane pośmiertnie Tszuwot Rabi Eliezer (hebr., Responsy Rabiego Eliezera, t. 1, [1912] 1913; t. 2, 1940).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand