Gordon Dawid

(1826 [1831] Podmereszcze k. Wilna – 1886 Lyck, współcz. Ełk) – publicysta, wydawca. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne, poza tym był samoukiem. W 1850 wyjechał do Anglii i zamieszkał w Liverpoolu, gdzie cierpiał biedę. Na zaproszenie Lazara-Lipmanna Silbermanna, wydawcy tyg. „Ha-Mag(g)id” przeniósł się do Ełku, zostając tam jego pomocnikiem. Włączył się także do innych przedsięwzięć wydawnictwa Mekice Nidarim, redagując przez pewien czas dodatek literacki do „Ha-Magid” oraz – przez kilka lat – wydając niemieckojęzyczne czasopisma „Lycker Anzeiger”. Już w latach 60. XIX w. zbliżył się do kręgów palestynofilskich; zaczął publikować teksty wzywające do rozwoju osadnictwa żydowskiego w Palestynie, które miało stać się głównym środkiem odrodzenia i przebudzenia polit. narodu, żyjącego w warunkach diaspory. Potem odgrywał ważną rolę w ruchu Miłośników Syjonu. Po śmierci twórcy „Ha-Magid” (1882) przejął redakcję pisma oraz uczynił zeń jedną z ważniejszych trybun tego ruchu. Publikował w nim także wiele różnych tekstów, m.in.: Mosze bi-Jeruszalajim (hebr., Mojżesz w Jerozolimie, 1867) – opis podróży Beniamina II (Beniamina ben Montefiore) do Palestyny; Darche(j) ha-refua (hebr., Sposoby leczenia, 1870) – popularne dziełko poświęcone medycynie i higienie. W 1881–1882 opublikował na łamach angielskiego pisma „Jewish Chronicle” cykl korespondencji nt. sytuacji Żydów w Rosji.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem