Goldsobel Lejzor Leon

(1837 Warszawa – 1925 tamże) – lekarz, działacz społeczny, filantrop; syn Salomona G., absolwenta, a później – przez krótki czas – nauczyciela w warszawskiej Szkole Rabinów, potem wieloletniego nauczyciela w żydowskich rządowych szkołach elementarnych i ochronkach. G. był absolwentem warszawskiego Gimnazjum Realnego. Uczył się w Szkole Felczerskiej, a następnie w Szkole Weterynaryjnej, którą ukończył z odznaczeniem (1858). Potem studiował w Akademii Medyko-Chirurgicznej, którą także ukończył z odznaczeniem (1863). Zaangażowany był w działalność polityczną; kolportował nielegalne pisma, werbował członków do tajnych organizacji bojowych. Aresztowany w 1861, wraz z bratem, Markusem, został uwięziony w Cytadeli warszawskiej, a następnie skazany na deportację do karnych batalionów w Orenburgu. Dzięki zabiegom wpływowych przyjaciół, karę zamieniono na uwięzienie w twierdzy i osiedlenie w Zamościu. W 1866-1907 G. był ordynatorem oddziału w warszawskim Szpitalu Starozakonnych. Sprawował też urząd konsultanta w szpitalu wojskskowym w Cytadeli, oraz wykładowcy w Instytucie Weterynaryjnym w Warszawie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand