Gojdo Izaak

pseudonim literacki Bernard Gorin (1868 Lida – 1925) – pisarz, krytyk teatralny, tworzący w języku jidysz. Debiutował w 1889 opowiadaniem Zichrojnes fun cheder (Wspomnienia z chederu) w czasopiśmie „Der Hojz-Frajnd”. Przed emigracją do Stanów Zjednoczonych opublikował dwie powieści w języku hebrajskim. W 1894 osiadł na stałe w Nowym Jorku. Był redaktorem m.in.: filadelfijskiego dziennika „Sztotscajtung” (jid., Gazeta Miejska, 1895); serii Jidisz Amerikaner Fołksbibliotek (Żydowska Amerykańska Biblioteka Ludowa, 1896); miesięcznika „Der Najer Gajst” (jid., Nowy Duch, 1898); „Teater-Żurnał” (jid., Pismo Teatralne, 1901–1903). W 1908 objął kierownictwo przeglądu teatralnego w dzienniku „Jewish Morning Journal”. W petersburskim „Der Frajnd” zamieścił cykl artykułów Der jidiszer wanderer in gołdenem łand (Żydowski wędrowiec w złotym kraju). W jego dorobku na największą uwagę zasługują: Di Geszichte fun jidiszn teater (Historia żydowskiego teatru, t. 1–2, 1918–1923) oraz około 1 tys. opowiadań, których część została wydana jako dzieła zebrane (t. 1–3, 1927). Ponadto G. był autorem sztuk teatralnych (m.in. Der wilner bałebosł [Wileński zamożniś] i Baruch Spinoza) oraz adaptacji dzieł literatury światowe na język jidysz (w tym powieści E. Zoli; Wojny i pokoju L. Tołstoja oraz Natana Mędrca G.E. Lessinga).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem