Glick (Glik) Hirsz (Hersz)

(1922 Wilno – ok. 1944 lasy Golfis, Estonia) – poeta. Był robotnikiem. Pierwsze swe utwory pisał w języku hebrajskim. Pod wpływem grupy literacko-artystycznej „Jung Wilne”, której był jednym z najmłodszych członków, zaczął tworzyć w języku jidysz. Brał udział w wydawaniu organu tej grupy „Jung Wald” (jid., Młody Las; nr 1-4, 1939). W czasie okupacji niemieckiej przebywał w getcie wileńskim, a potem w kilku obozach pracy. Zbiegł z transportu do obozu na Łotwie i przyłączył się do żydowskiego oddziału partyzanckiego (por. Farejnikte Partizaner Organizacje). Niektóre z jego utworów napisanych w okresie Holokaustu stały się popularnymi pieśniami żydowskiego ruchu oporu, wśród nich słynny hymn partyzancki Zog nit kejn moł (jid., Nie mów nigdy więcej [: To ostatnia droga ma!]). Dzieła zebrane G. ukazały się po śmierci poety pt. Lider un poemes (jid., Pieśni i wiersze; 1953).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand