Gitterman Icchak

(1889 Horonstopol, Ukraina – 1943 Warszawa) – podczas I wojny światowej organizator pomocy dla uchodźców żydowskich i ofiar prześladowań na terenie Galicji i Litwy; od 1921 dyrektor Jointu w Polsce; działacz kulturalny; członek egzekutywy JIWO w Wilnie. Zajmował się odbudową i rozbudową zniszczonych skupisk żydowskich; m.in. tworzył instytucje pożyczkowe, działające w każdym polskim mieście, pozwalające zwalczać skutki kryzysu i bojkotu gospodarczego; organizował pomoc dla uchodźców żydowskich w Zbąszyniu. Po wybuchu II wojny światowej został internowany w drodze do Szwecji, a następnie osadzony w obozie dla jeńców wojennych. Po uwolnieniu w kwietniu 1940, odegrał znaczącą rolę w życiu getta warszawskiego, którego nie opuścił, mając taką możliwość. Jako działacz organizacji samopomocy i opieki społecznej oraz organizacji podziemnych, wbrew stanowisku Judenratu, za zgodą A. Czerniakowa, popierał społeczne organizacje pomocy i forsował zasadę przymusowego opodatkowania zamożniejszych mieszkańców getta na rzecz biednych oraz uzyskiwania funduszy drogą pożyczek. Organizował pomoc dla innych gett, w 1942 wsparł organizację podziemną w getcie białostockim przy zakupie broni. Był animatorem życia kulturalnego, po Wielkiej Akcji tworzył komitety blokoweszopach. Od maja 1940 wchodził w skład zarządu Oneg Szabat; od lipca 1942 był członkiem ŻKK, od października 1942 – członkiem komitetu finansowego ŻOB, której wcześniej ze środków organizacji społecznych dał pieniądze na zakup uzbrojenia. Zginął zastrzelony przez Niemców w pierwszym dniu samoobrony styczniowej (18 I 1943). PS

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem