Ginsburg (Ginzburg) Saul

(1866 Mińsk – 1940 Nowy Jork?) – historyk, wydawca, publicysta. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne oraz ukończył prawo na uniwersytecie petersburskim. Debiutował w czasopiśmie „Woschod” (1892; od 1899 był członkiem jego redakcji), a jako historyk – w 1896 w piśmie „Razswiet”. Był współwydawcą Jewriejskich narodnych piesien (1901), którymi zainicjowane zostały nowoczesne badania na folklorem żydowskim. W 1903 założył dziennik „Der Frajnd”. Od 1908 poświęcił się pracom historycznym. Współredagował czasopismo historyczne „Pierieżytoje” (t. 1–4, 1908–1913). Był także współzałożycielem żydowskiego towarzystwa literacko-naukowego, zdelegalizowanego w 1910; współredaktorem Istorii jewriejskogo naroda (1914). Po rewolucji 1917, wykładając w żydowskim instytucie w Leningradzie oraz wydając pisma „Jewriejskaja Mysl” (1922–1928) i „Jewrejskij Wiestnik” (1928) dążył do utrzymania niezależnego żydowskiego życia naukowego. Współpracował z nowojorskim miesięcznikiem „Cukunft” (jid., Przyszłość). W 1930 władze sowieckie zezwoliły mu na wyjazd. G. osiedlił się w Paryżu, potem w Nowym Jorku (od 1933). Opublikował m.in.: Jewrieji i otczestwiennaja wojna 1812 goda (1913); Historisze werke (jid., Prace historyczne, t. 1–3, 1937–1938). Po jego śmierci została wydana praca Amolike Petersburg (jid., Dawny Petersburg, t. 1–2, 1944).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem