Gilbert Szlomo

(1885 Radzymin – 1942 Treblinka) – pisarz, tworzący w języku jidysz. Cierpiał z powodu biedy i gruźlicy. Większość czasu spędzał studiując w be(j)t ha-midraszach. Od 1907 publikował w prasie jidysz. Posługiwał się głównie krótkimi formami prozatorskimi, do których wprowadzał aurę kabalistyczno-mistyczną. Najczęściej przezeń podejmowaną tematyką było życie lumpenproletariatu żydowskiego. Pisał również dramaty. W książkowej formie wydał: Nowelen (Nowele, 1922); poemat sceniczny Maszijachs trit (Krok Mesjasza, 1924; tłumaczenie na j. hebr. w piśmie „Ha-Tkufa”, 1924); komedię Der Keller (Podziemie, 1925). W okresie Holokaustu przebywał w getcie warszawskim; utrzymywał się tylko dzięki pomocy Żydowskiej Samopomocy Społecznej. Współpracował z Żydowską Organizacją Kulturalną. Według E. Ringelbluma, był to najbardziej twórczy okres w jego życiu, jednak rękopisy G. uległy zniszczeniu. Pisarz został deportowany do obozu zagłady w Treblince, gdzie zginął. W 1954 ukazały się dzieła zebrane G. z przedmową S. Nigera.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand