Gesundheit (Gezundhajt) Jakub (Jaakow) ben Izaak (Icchak)

zw. Reb Jokełem (1816 Warszawa – 1878 tamże) – ostatni naczelny rabin Warszawy. Już w młodym wieku zdobył rozgłos jako wybitny talmudysta. Mając 18 lat, napisał dzieło Sifte(j) kohen, a w 1842 opublikował komentarz do Choszen Miszpat pt. Tiferet Jaakow oraz – pod takim samym tytułem – pilpulistyczne nowele talmudyczne do traktatu Git(t)in (1858; pilpul). Przez 42 lata kierował jesziwami w Warszawie. Związany był z misnagdami. Po wyborze na naczelnego rabina Warszawy (w 1870, po śmierci D.B. Meiselsa), spotkał się z gwałtowną niechęcią chasydów. To ona popchnęła ich do sojuszu z postępowcami, którym zapewniła przejęcie władzy w gminie żydowskiej (1871), za cenę pozbycia się nienawistnego sojusznikom G., zmuszonego wkrótce do wycofania się z życia publicznego.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem