Gedeon (Gideon) z Ofry

(ok. 1200 p.n.e.) – jeden z sześciu Sędziów Większych, żyjący w przedmonarchicznej epoce Sędziów; jego losy opisane są w biblijnej Księdze Sędziów (6–8). Pochodził z izraelskiego plemienia Manassesa, z klanu Abiezera. Jego ojciec, Joaz (Joasz), był wyznawcą pogańskich kultów. Bóg Izraela wybrał G. z O. na nowego sędziego, który miał wyzwolić swój lud. Po zburzeniu ojcowskiego ołtarza, poświęconego Baalowi, G. z O. zbudował ołtarz Jedynego Boga (JHWH) i złożył ofiarę całopalną. Ojciec – pomimo czynu, jakiego dopuścił się syn – stanął w jego obronie, gdy mieszkańców wioski ogarnął gniew. Odtąd G. z O. nosił przydomek Jerubaal (hebr., niech się Baal ratuje). Zuchwały czyn zjednał mu też sojuszników. Podczas najazdu Madianitów, pod przywództwem G. z O. wystąpili zbrojnie ludzie z klanu Abiezera oraz z innych klanów, należących do plemienia Manassesa, Aszera, ZabulonaNeftalego. Sukcesy odniesione w walce sprawiły, że Izraelici ofiarowali G. z O. godność królewską, która miała być dziedziczna. Ten – zgodnie z tradycją biblijną – miał odmówić jej przyjęcia, argumentując, że jedynym panem Izraela jest JHWH. Z łupów wojennych G. z O. postanowił sporządzić kosztowny przedmiot, który umieścił w Ofrze i który wkrótce stał się obiektem kultu ludu, co ściągnęło na niego i jego ród karę Bożą (jego syn, Abimelek, sięgnął po władzę, mordując swych 70 braci; przekleństwo Jotama – jedynego z braci, który ocalał, przyczyniło się do śmierci Abimeleka). G. z O. zmarł w sędziwym wieku i został pochowany w rodzinnej miejscowości Ofra k. Sychem.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem