Gad

zw. Widzącym (XI-X w. p.n.e.) prorok działający w czasach króla Dawida, któremu towarzyszył i służył radą, gdy ten ukrywał się przed Saulem. To on polecił Dawidowi, kiedy objął władzę królewską, aby zakupił pole od Jebusyty Arauny i zbudował na nim ołtarz dla Pana (2 Sm 24,11-14; 1 Krn 21,9-13). Według tradycji biblijnej, G. miał napisać księgę, w której sławił czyny króla (1 Krn 29,29) i – razem z prorokiem Natanem – pomagał Dawidowi w organizacji kultu świątynnego. Według midraszy, wraz z Natanem dokończył prace nad Księgą Samuela; krzesła obu proroków stały obok tronu Dawida. A kiedy na Izrael spadła zaraza, będąca karą za grzechy, król oraz towarzyszący mu „starsi” wdziali worki pokutne i „upadli na twarze”. Wówczas nadleciał anioł i zgładził G. oraz czterech synów Dawida.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand