Fuks Marian

(1884 Warszawa – 1935 tamże) – fotoarchiwista, fotoreporter; założyciel Pierwszej Polskiej Agencji Fotograficznej (1910), mieszczącej się w Warszawie (Al. Jerozolimskie 49), która działała przez 24 lata, obsługując liczne dzienniki i czasopisma polskie i zagraniczne. Początkowo był fotoreporterem tygodnika „Świat”. Zajmował się także reportażem filmowym; sfilmował m.in. pogrzeb Bolesława Prusa (1912) i liczne ważne lub sensacyjne wydarzenia (m.in. proces Damazego Macocha, hr. Ronikera). Próbował również realizować filmy fabularne (Obłąkany, 1912, ze Stefanem Jaraczem; Carewicz, 1918). Był autorem ogromnej liczby historycznych fotografii z wielu wydarzeń na terenie całego kraju; np. w 1920 towarzyszył wojskom polskim wkraczającym do Kijowa. W 1932 nakręcił film dokumentalny Gdańsk w cieniu swastyki, będący próbą ostrzeżenia przed nadciągającym niebezpieczeństwem. Po odmowie przyjęcia go do powstałego m.in. z jego inicjatywy Stowarzyszenia Fotografów Zawodowych Królestwa Polskiego zorganizował, skupiające wyłącznie firmy żydowskie, Stowarzyszenie Pracowników Fotografii, i został jego przewodniczącym. Teoretyczne założenia fotografii prasowej zawarł w broszurce Zaranie fotografii dziennikarskiej w Polsce (1925).

Autor hasła: Urszula Kobiałko-Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Marian Fuks - Fuks Marian - Polski Słownik Judaistyczny
Marian Fuks (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem