Fryde Ludwik

(1912 Łódź – 1942 Nowogródek) – krytyk literacki. Był absolwentem polonistyki na UW (1929-1934). Po ukończeniu studiów poświęcił się krytyce literackiej, choć nie zerwał całkowicie z badaniami historyczno-literackimi (laureat nagrody Kasy Mianowskiego im. Gallego, za rozprawę o noweli). Swoje prace zamieszczał w prasie polskiej, zdobywając sobie renomę czołowego krytyka młodego pokolenia w latach 30. Założył też kwartalnik artystyczny „Pióro” (1938-1939). Był współautorem Antologii współczesnej poezji polskiej 1918-1938 (1938). W atmosferze narastającej grozy w okresie poprzedzającym wybuch wojny znalazł ucieczkę w spirytualizmie, wywodzącym się z chrześcijaństwa i estetyki tomistycznej. Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w Wilnie. W czasie okupacji niemieckiej przeniósł się do miasteczka Zdzięcioł na Białorusi, gdzie ukrywał się po tzw. aryjskiej stronie. Został przypadkowo aresztowany. W więzieniu przeszedł na katolicyzm. Kiedy wyszło na jaw jego pochodzenie, został rozstrzelany wraz z ukrywającą go rodziną.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem