Frisch Efraim

(1873 Stryj – 1942 Ascona, Szwajcaria) – eseista, krytyk, dramaturg, tłumacz. Pochodził z rodziny ortodoksyjnej, która pragnęła, by został rabinem. Wbrew jej woli, studiował filozofię, sztukę, historię literatury i ekonomię. Po ukazaniu się jego pierwszej powieści Das Verlöbnis (1902), podjął współpracę z czasopismem „Das Theater” (1903-1904) oraz z Deutsches Theater Maxa Reinhardta. Swoje poglądy teatrologiczne przedstawił w Von der Kunst des Theaters (1910). Wydawał miesięcznik literacki „Der Neue Merkur” (1914-1916; 1919-1925) i redagował „Europäische Revue” (do 1933). Tłumaczył z języków francuskiego, angielskiego, polskiego, jidisz (m.in. utwory Mendele Mojcher Sforima). W 1927 wydał znakomitą powieść Zenobi, ukazującą zagrożenia związane z materializmem, militaryzmem i nowoczesnością. W 1933 wyemigrował do Szwajcarii, gdzie od 1935 w Asconie prowadził wykłady nt. judaizmu. Po jego śmierci ukazały się: powieść Das leere Haus (1959) i tom esejów Zum Verständnis des Geistigen (1963).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem