Friedmann Dawid ben Samuel

Dawid z Karlina (1828-1917) – rabin, autorytet halachiczny. Od 1868 był rabinem w Karlinie pod Pińskiem. Jego opus magnum, stanowiące owoc pięćdziesięcioletnich studiów, było dzieło Piske(j) halachot (hebr., Paragrafy halachiczne), prezentujące – w układzie wzorowanym na Miszne Tora Majmonidesa – wszystkie zagadnienia halachy, na podstawie TB i TJ. Kolejne partie dzieła składają się z krótkiego tekstu kodyfikacyjnego, opatrzonego rozbudowanym erudycyjnym aparatem naukowym, zwanym Jad Dawid (hebr., Wskazówka [Ręka] Dawida). Cechą charakterystyczną dla tego autora było odrzucenie całej literatury rabinicznej, powstałej po XV w. W decyzjach halachicznych F. wykazywał się daleko idącą niezależnością. Piske halachot wywarło wielkie wrażenie na współczesnych mu badaczach, jednak tylko jedna jego część, poświęcona prawu rodzinnemu, została wydana drukiem (t. 1-2, 1898-1900). Decyzje halachicznych F. były krytykowane przez niektórych znanych rabinów (m.in. przez M.M. Szneersohna). W 1863 na łamach czasopisma „Ha-Lewanon” (hebr., Liban) F. podjął debatę z rabinem C.H. Kaliszerem nt. problemów ruchu Chowewej Syjon. W 1884 uczestniczył w katowickiej konferencji przedstawicieli ruchu Miłośników Syjonu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem