Friedberg Abraham Szalom

pseud. Har Szalom (1838 Grodno – 1902 Warszawa) – pisarz hebrajski, tłumacz. Terminował u zegarmistrza i studiował Talmud. Przez wiele lat wędrował po Kresach Wschodnich, wykonując swe rzemiosło. W 1858 powrócił do Grodna. Pod wpływem A. Mapu zaczął pisać (debiutował w 1876). Po pogromach w Rosji (1881) związał się z ruchem Chibat Syjon. Współpracował z pismem „Ha-Melic”, którego był faktycznym redaktorem (1883-1886). W 1886 osiadł na stałe w Warszawie. Podjął współpracę z „Ha-Cefirą”; redagował encyklopedię Ha-Eszkol; związał się z czasopismem i wydawnictwem Achi'asef, w którym opublikował większość swych prac. Pisał głównie w języku hebrajskim, rzadziej w języku jidisz, poświęcając wiele uwagi zagadnieniom historycznym. Szczególne znaczenie miał zbiór jego oryginalnych i stanowiących przeróbki opowiadań Zichronot le-we(j)t Dawid (hebr., Wspomnienia Domu Dawidowego, t. 1-4, 1893-1897), przeznaczony głównie dla młodego odbiorcy, zbeletryzowany wykład dziejów Żydów od epoki Drugiej Świątyni do XVIII wieku. Zajmował się także przekładami.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem