Frenk Azriel (Ezriel) Natan

używał wielu pseudonimów, m.in.: Paneach (Panejach), Natan (1863 Wodzisław – 1924 Warszawa) – pisarz, tłumacz, dziennikarz, historyk. Pochodził z zamożnej rodziny chasydzkiej. W młodości pozostawał pod wpływami haskali. W Warszawie od 1884 zaczął współpracować z czasopismami wydawanymi w języku hebrajskim (m.in.: „Ha-Boker”, „Ha-Eszkol”, „Ha-Sziloach”, „Ha-Melic”„Ha-Cefira”, „Ha-Zman”) i w języku jidisz (m.in.: „Der „Jud”, „Der „„Moment”, „Hajnt”), a także po niemiecku (wied. „Die Welt”). Po pewnym czasie współpracował już ze wszystkimi prawie czasopismami hebrajskimi i jidisz, jakie wówczas wychodziły w Polsce i w Rosji. W 1911 wszedł w skład redakcji „Ha-Cefiry” i pozostał w niej przez lata, opiekując się majątkiem gazety (lokalem, maszynami) podczas I wojny światowek i tuż po niej. Pisał artykuły na tematy aktualne, felietony o życiu chasydów i poświęcone historii; referował zjazdy, pisał kronikę polityczną, artykuły wstępne. Kilka jego rozpraw historycznych ukazało się także w formie książkowej, m.in.: Ha-ironim we-ha-Jehudim be-Polin (hebr., Mieszczanie i Żydzi w Polsce, 1921); Meszum(m)odim in Pojln in najncntn jorhundert (jid., Apostaci w Polsce w XIX stuleciu, t. 1–2, 1923–1924); Wnutriennyj byt Jewrejew w Polsze i Litwie w XVII i XVIII w. (Moskwa 1914) oraz drobniejsze przyczynki, jak np. Le-korot ha-chazaka (hebr., Do dziejów chazaki, 1897); Jehude(j) Polin bi-jeme(j) milchamot Napoleon (hebr., Żydzi polscy w czasach wojen Napoleona, 1912). F. był też autorem powieści o życiu polskich chasydów: Mi-chaj(j)ej ha-chasidim be-Polin (hebr., Z życia chasydów w Polsce, 1896); Icchak Meir be-jalduto (hebr., Icchak Meir [Alter] w dzieciństwie [młodości], 1904), Ag(g)adot ha-chasidim (hebr., Opowieści chasydzkie) oraz Ag(g)adot ha-Zohar (hebr., Opowieści Zoharu), z której dokonał wyboru dla młodzieży. Tłumaczył też literaturę polską na język hebrajski i jidysz, w tym m.in. Faraona B. Prusa (na j. jid.) oraz Ogniem i mieczem H. Sienkiewicza (na j. hebr., Ba-esz u-wa-cherew, t. 1–4, 1919–1921), w rękopisie pozostało jego tłumaczenie Potopu. F. został pochowany na cmentarzu żydowskim w Warszawie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem