Frankel Zachariasz

właśc. Zacharia ben Jakob Koppel (1801 Praga – 1875 Wrocław) – rabin, uczony. Uzyskawszy wykształcenie talmudyczne, studiował filozofię, historię naturalną i filologię w Peszcie (1825–1830). Był pierwszym rabinem czeskim ze świeckim wykształceniem. W 1836 został naczelnym rabinem w Dreźnie, gdzie występował przeciw antyżydowskiemu prawodawstwu. Wydana przezeń praca o przysiędze żydowskiej dostała się na indeks w wielu krajach niemieckich. W 1851 założył miesięcznik „Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums“ („MGWJ“) – główny organ ruchu Wissenschaft des Judentums, który wydawał do 1868. Od 1854 aż do śmierci kierował wrocławskim seminarium rabinackim (Jüdisch-Theologisches Seminar in Breslau), wpływając na charakter uczelni. Był jednym z głównych przedstawicieli dążeń do połączenia tradycji ortodoksyjnej z wpływami oświecenia (haskala). W starciu między zwolennikami reformy judaizmu i ortodoksji zajmował stanowisko pośrednie. Opublikował wiele prac nt. targumów, Septuaginty, Talmudu i innych. Szczególne znaczenie miało jego fundamentalne dzieło Darche(j) ha-Miszna (1859; z uzupełnieniami i indeksami, 1867; wyd. nowe całości 1923), które wyznaczyło kierunki badań nad metodologią i systematyką Miszny oraz Talmudu na wiele lat.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Zachariasz Frankel - Frankel Zachariasz - Polski Słownik Judaistyczny
Zachariasz Frankel (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand