Frajnd

(jid., Przyjaciel) — jednolitofrontowy, pozostający pod wpływami KPP, żydowski dziennik, wydawany w Warszawie, w języku jidisz przez B. Kleckina, od 20 IV 1934 do 28 III 1935; jedyny dziennik w języku jidisz, który ukazywał się także w soboty. Jego redaktorem naczelnym był J. Kohn; w kolegium redakcyjnym znaleźli się m.in.: B. Mark, D. Sfard i A. Kacyzne. Ogółem ukazało się 321 numerów gazety. W ciągu 11 miesięcy istnienia dziennik lansował poglądy antyfaszystowskie i antysyjonistyczne, stawał w obronie interesów świata pracy. Skrajnie lewicowy charakter pisma przynosił częste konfiskaty wydrukowanych nakładów, co w końcu doprowadziło pismo do ruiny finansowej. Stałe działy stanowiły w nim m.in.: „Warszawska kronika”, „Co słychać w Łodzi”; oraz cotygodniowe: „Kronika polityczna”, „W socjalistycznym świecie”, „Literatura i sztuka”, a także reportaże, felietony i powieść w odcinkach. (Zob. też „Frajnd, Der”

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem