Forbert Leo

(1880 Płock – 1938 Warszawa) – producent filmowy; kuzyn S. Steinwurzela. Powróciwszy z podróży po Europie i Ameryce, w 1906 założył zakład fotograficzny w Warszawie. Wkrótce jednak zaczął produkować filmy. W 1923 stworzył wytwórnię Meteor. Poszukując nowych wspólników i źródeł finansowania swych przedsięwzięć, często zmieniał nazwę swojego przedsiębiorstwa (wytwórnia Forbert-Steinwurzel; Leo-Forbert; Leo-Film; Efes-Film; Forbert-Film). F. większość uwagi poświęcał kinematografii, nastawionej na polskiego widza, jednak produkował również obrazy dla żydowskiego odbiorcy: Tkijes kaf (jid., Ślubowanie, 1924); Lamed-wownik (jid., Jeden z Trzydziestu Sześciu Sprawiedliwych, 1925), którego reżyserię powierzył debiutantowi, H. Szaro. Interesował się też filmem dokumentalnym; jego wytwórnię w 1925 opuścił obraz Nowa Palestyna oraz otwarcie Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie. W 1926 F. wyjechał do Australii, i choć zajmował się tam gastronomią, jednak podjął próbę wyprodukowania filmu (częściowo finansowanego przez tamtejszą gminę żydowską). Obraz ten nie odniósł sukcesu. W 1928 F. powrócił do Warszawy. W tym też roku wyprodukował film In di pojlisze welder (jid., W lasach polskich), na podstawie powieści J. Opatoszu. Po niepowodzeniu, jakie mu on przyniósł, nie powrócił już do filmu żydowskiego, poza remakiem Tkijes kaf (jid., Ślubowanie, 1937) i dokumentalnym – Szachar, jom we-lajla szel Erec Israel (hebr., Świt, dzień i noc Palestyny, 1934), do którego scenariusz napisał J. Appenszlak, muzykę W. Szpilman, a wyreżyserował Henryk Bojm. Synem F. był operator, Adolf Forbert.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand