Fleck Ludwik

(1896 Lwów – 1961 Nes-Syjon, Izrael) – lekarz. Studia medyczne ukończył na uniwersytecie lwowskim (1917-1922), a uzupełniające – w Wiedniu (do 1927). W 1922-1935 kierował Pracowniami Bakteriologicznymi Szpitala Powszechnego i Ubezpieczalni Społecznej we Lwowie. W okresie okupacji sowieckiej kierował Miejską Pracownią Sanitarno-Bakteriologiczną (1939-1940) oraz był adiunktem Instytutu Medycznego (1939-1941) we Lwowie. W czasie okupacji niemieckiej w getcie lwowskim, pracując w szpitalu żydowskim prowadził badania nad durem plamistym. Następnie był więźniem obozów w Oświęcimiu i Buchenwaldzie. Po wojnie był profesorem na UMCS (1947-1950) oraz w lubelskiej Akademii Medycznej (1950-1952), kierował też Zakładem Bakteriologii i Immunologii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie (1952-1957). Był członkiem korespondentem PAN (od 1954) i członkiem Prezydium PAN (1955-1957). W 1957 wyjechał do Izraela, gdzie kierował Zakładem Patologii Eksperymentalnej w Nes-Syjon oraz wykładał na UH. Zajmował się głównie immunologią, serologią, bakteriologią i diagnostyką laboratoryjną chorób zakaźnych. Był także czynny na polu nauk filozofficznych (zwłaszcza epistomologii) oraz logiki medycznej.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem